
به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، در برخی از روستاهای منطقه بیجار، با پایان فصل زمستان و از حدود نیمه فروردین، دامداران گوسفندان خود را در قالب گلههای بزرگ راهی صحرا و مراتع بهاری میکنند؛ دشتهایی که پس از ماهها سرما دوباره جان گرفته و علوفه تازه، دامها را برای فصل شیردهی آماده میکند.
چند هفته بعد و همزمان با آغاز اردیبهشت، نوبت به برهها میرسد؛ برههایی که بهصورت جداگانه و در گلههای بزرگ، هر روز به صحرا برده میشوند. این شیوه قدیمی که نسل به نسل میان دامداران منطقه باقی مانده، بخشی از نظم سنتی دامداری در روستاهای بیجار به شمار میرود.
فصل بهار برای دامداران، جدای از فصل سرسبزی، مهمترین دوره شیردهی گوسفندان نیز محسوب میشود. به همین دلیل، برنامه روزانه روستاها در این ماهها با بازگشت گلهها از صحرا معنا پیدا میکند. غروبها، زمانی که گوسفندان به آبادی بازمیگردند، زنان هر خانه در آغلها مشغول دوشیدن شیر میشوند؛ کاری که همچنان با شیوههای سنتی و با دقت فراوان انجام میشود.
در این میان، برهها نیز از صحرا بازگردانده میشوند، اما صاحبان دامها اجازه نمیدهند برهها مستقیم به مادران خود برسند. دامداران پس از جدا کردن برهها، آنها را دوباره تا زمان پایان دوشیدن به مراتع نزدیک روستا یا اطراف آبادی میبرند تا گوسفندان پیش از شیردهی، شیر خود را مصرف نکنند.
پس از پایان دوشیدن، برهها دوباره به آغلها بازگردانده میشوند تا باقیمانده شیر را بخورند. این چرخه هر روز و تا پایان فصل شیردهی تکرار میشود؛ چرخهای که در ظاهر ساده است، اما پشت آن ساعتها تلاش، هماهنگی و مراقبت نهفته است.
دامداری سنتی در روستاهای بیجار هنوز هم بر پایه همین آیینهای قدیمی ادامه دارد؛ رسمهایی که علاوه بر تأمین معیشت خانوادهها، بخشی از هویت روستایی و سبک زندگی مردم منطقه را شکل داده است. صدای زنگ گلهها در دشت، حرکت دستهجمعی برهها در مراتع و تلاش روزانه زنان و مردان روستا، تصویری زنده از زندگی بهاری دامداران این منطقه را به نمایش میگذارد.
انتهای پیام/