ایران، در سوگ پدر؛ وداعی به وسعت تاریخ

به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، امروز، تهران نفس‌هایش را حبس کرده است. شهری که سال‌ها میزبان نگاه‌های نافذ و کلام حکیمانه‌ی پدری بود که در سخت‌ترین روزهای انقلاب، کشتی را از طوفان‌ها به ساحل رساند، اکنون در سوگ او غرق شده است. پیکر مطهر رهبر شهید، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای و اعضای شهید بیت مکرمش، ساعاتی پیش در مصلای امام خمینی (ره) - همانجایی که سال 68 پیکر خمینی کبیر را برای وداع در بر گرفته بود- برای آخرین وداع، به آغوشِ داغ‌دیده‌ترینِ مردمان گشوده شد.

در این روزها و ساعتها مداحان اهل بیت (ع) در کنار پیکر آن امام شهید در رثای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) مرثیه‌سرایی می کنند و در عزای رهبر شهید نوحه‌خوانی؛ و چه تداعی غم‌انگیزی؛ ماه محرم که هر سال یادآور حماسه‌ی کربلاست، امسال با اندوهی تازه آمیخته شده است؛ عزای کسی که خود را خادم حسین (ع) می‌دانست و پرچم عزاداری را تا آخرین نفس برافراشته نگه داشت.

از صبح روز شنبه، درهای مصلای امام خمینی (ره) تهران به روی جمعیتی گشوده خواهد شد که برآورد می‌شود به میلیونها نفر برسد. مردمی از اقصی نقاط ایران، با چشم‌هایی خیس و دل‌هایی لبریز از عشق، برای آخرین بار پیکر پدر را زیارت خواهند کرد. 

اما وداع، تنها در تهران پایان نمی‌یابد. پیکر مطهر، پس از بدرقه‌ی شکوهمند تهرانی‌ها، راهی قم خواهد شد؛ از آنجا، در میان اشک‌های عاشقان عراقی، در کربلا و نجف طواف خواهد کرد و سرانجام در مشهد مقدس، در جوار بارگاه نورانی ثامن‌الحجج (ع) آرام خواهد گرفت. این سفرِ وداع، خود روایتی دیگر از همان «خط سرخ حسینی» است که از نجف تا کربلا، از کربلا تا سامرا و سرانجام تا مشهد امتداد می‌یابد.

نبیه‌بری، رئیس پارلمان لبنان، در دلنوشته‌ای برای این وداع تاریخی نوشت: «شرافتمندانه‌ترین مرگ، شهادت است. خوشا به حال آن سرزمینی که پیکر شما را در آغوش می‌گیرد» . این جمله، به‌خوبی بیانگر حال و هوای این روزهای ایران است. ملتی که با شهادت بیگانه نیست؛ ملتی که در تاریخ خود، از عاشورا تا دفاع مقدس و از دفاع مقدس تا جنگ تحمیلی اخیر، هر بار با خون شهیدانش استوارتر شده است. و این وداع، خود حماسه‌ای تازه در این تاریخ پرشکوه خواهد بود.

در این فراق جانگداز، این آیه شریفه را پیش رو داریم که هم مایه تسلی است و هم نویدبخش آینده‌ای روشن: «وَلا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (و سست نشوید و غمگین نگردید، که شما برترید اگر ایمان داشته باشید)

این آیه شریفه، که امام شهیدمان بارها در شرایط حساس بر آن تأکید فرموده‌اند، نسخه‌ای کامل برای عبور از سخت‌ترین لحظات است. در روزهایی که سوگ رهبر شهید، قلب‌هایمان را به درد آورده و اشک‌ها، بی‌امان از چشم‌ها جاری است، این آیه به ما می‌آموزد که «غمگین باشیم، اما سست نشویم؛ اشک بریزیم، اما به آینده امید ببندیم.» همان‌گونه که عاشورا به ما آموخت، شهادت پایان راه نیست؛ سرآغاز عزتی است که هرگز زوال نمی‌یابد. خدایا، در این مصیبت عظمی، مرگ بر ما آسان و صبر بر ما واجب گردان و دل‌های سوخته‌مان را به نوید پیروزی و فتح، روشن و امیدوار بفرما.

«إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ»

محسن فتحی

انتهای پیام/