کلینیکی که به جای تکمیل، تخریب شد/ روایت عجیب یک پروژه درمانی در کردستان + تصاویر
به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، پروژه احداث کلینیک تخصصی و مرکز MRI بیمارستان بوعلی مریوان با زیربنای حدود یک هزار و ۲۰۰ متر مربع در سال ۱۳۹۳ و با سرمایهگذاری خانواده مرحوم روزچنگ به عنوان یکی از خیرین سلامت شهرستان آغاز شد.
بر اساس مستندات موجود، عملیات اجرایی پروژه تا سال ۱۳۹۴ به حدود ۵۰ درصد پیشرفت فیزیکی رسید، اما پس از آن متوقف شد و برای سالها در وضعیت بلاتکلیف باقی ماند؛ وضعیتی که موجب شد یکی از مهمترین پروژههای درمانی شهرستان مریوان به نمادی از پروژههای نیمهتمام تبدیل شود.
تصاویر مربوط به سالهای ابتدایی اجرای پروژه نشان میدهد ساختمان مذکور در آن زمان دارای دیوارچینی گسترده و بخش قابل توجهی از عملیات ساختمانی بوده است، اما تصاویر جدید مربوط به سال ۱۴۰۵ حکایت از آن دارد که بسیاری از دیوارها و آجرچینیهای انجام شده تخریب شده و اکنون تنها اسکلت اصلی بنا باقی مانده است.
این در حالی است که پس از آغاز به کار مجلس دوازدهم، موضوع تکمیل و بهرهبرداری از این پروژه در دستور کار «امید کریمیان» نماینده مردم مریوان و سروآباد قرار گرفت و با پیگیریهای انجام شده، اعتبار مورد نیاز برای تکمیل پروژه حدود ۲۴ میلیارد تومان برآورد شد.
بر اساس اطلاعات ارائه شده، این اعتبار پس از اخذ دستور وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ به حساب دانشگاه علوم پزشکی کردستان واریز شد، اما اکنون با گذشت بیش از یک سال از تخصیص اعتبار، نه تنها پروژه به مرحله اجرا نرسیده، بلکه بخشهایی از سازه موجود نیز تخریب شده است.
روایت دانشگاه علوم پزشکی چیست؟
آنگونه که عنوان شده، دانشگاه علوم پزشکی کردستان معتقد است ساختمان اولیه بدون اخذ تأییدیههای فنی، نقشههای مصوب و نظارت مهندسی دانشگاه احداث شده و به همین دلیل امکان ادامه کار بر اساس سازه موجود وجود نداشته است.
بر همین اساس، تهیه نقشههای جدید توسط مشاور مورد تأیید دانشگاه در دستور کار قرار گرفته و فرآیند انتخاب پیمانکار نیز انجام شده است؛ اما گفته میشود پیمانکار منتخب به دلیل عدم آغاز عملیات اجرایی، خلع ید شده و پروژه بار دیگر در وضعیت نامشخص قرار گرفته است.
پرسشهایی که همچنان بیپاسخ ماندهاند
با وجود توضیحات مطرح شده، ابهامات متعددی درباره این پروژه وجود دارد که انتظار میرود مسئولان دانشگاه علوم پزشکی کردستان و سایر نهادهای مرتبط به آن پاسخ دهند.
نخست آنکه اگر ادعای نبود تأییدیههای فنی و نظارت مهندسی در زمان اجرای اولیه پروژه صحیح است، چرا در سالهای ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ و در جریان احداث ساختمان در محوطه بیمارستان بوعلی، هیچگونه اقدام بازدارنده یا نظارتی مؤثری از سوی متولیان وقت صورت نگرفته است؟
پرسش دوم به دوره طولانی توقف پروژه بازمیگردد. چگونه ممکن است پروژهای درمانی در یکی از مهمترین مراکز درمانی غرب استان، بیش از ۱۰ سال متوقف بماند و در این مدت هیچ راهکار عملی برای تعیین تکلیف آن اتخاذ نشود؟
موضوع دیگر به اعتبار ۲۴ میلیارد تومانی اختصاص یافته مربوط است. افکار عمومی حق دارند بدانند این اعتبار دقیقاً در چه مرحلهای قرار دارد، چه میزان از آن هزینه شده و چه برنامهای برای جلوگیری از افزایش هزینههای ناشی از تورم و تعدیل قیمتها وجود دارد.
از سوی دیگر، اگر پیمانکار انتخاب شده توانایی آغاز پروژه را نداشته است، معیارهای انتخاب وی چه بوده و چه دستگاه یا کمیتهای مسئول ارزیابی صلاحیت پیمانکار بوده است؟
خسارتی فراتر از یک ساختمان نیمهکاره
آنچه امروز در محوطه بیمارستان بوعلی مریوان دیده میشود، جدای از یک سازه نیمهتمام، نمادی از فرصتهای از دست رفته در حوزه سلامت منطقه است. در شرایطی که بسیاری از بیماران مریوان و سروآباد برای انجام خدمات تخصصی و تصویربرداری پیشرفته ناچار به مراجعه به سایر شهرها هستند، تأخیر ۱۱ ساله در بهرهبرداری از یک مرکز تخصصی درمانی، هزینههای سنگینی را به مردم تحمیل کرده است.
همچنین نباید فراموش کرد که این پروژه با مشارکت خیرین سلامت آغاز شده و بلاتکلیفی طولانیمدت آن میتواند بر اعتماد عمومی خیران به مشارکت در پروژههای عامالمنفعه نیز تأثیر منفی بگذارد.
انتظار برای ورود دستگاههای نظارتی
اکنون مطالبه اصلی افکار عمومی، شفافسازی درباره روند اجرای پروژه، وضعیت اعتبارات تخصیص یافته، دلایل تخریب بخشهای احداث شده و تعیین مسئولیت مدیران و دستگاههای مرتبط در طول سالهای گذشته است.
در چنین شرایطی انتظار میرود سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و سایر نهادهای نظارتی با بررسی دقیق روند ۱۱ ساله این پروژه، ابعاد مختلف موضوع را روشن کرده و زمینه پاسخگویی مسئولان ذیربط را فراهم کنند؛ چرا که مردم مریوان و سروآباد پس از یک دهه انتظار، بیش از هر چیز خواهان پاسخ روشن به این پرسش هستند که کلینیک تخصصی و مرکز MRI بیمارستان بوعلی چه زمانی از یک پروژه روی کاغذ به یک مرکز درمانی فعال تبدیل خواهد شد؟
انتهای پیام/